lustro
Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
Indice |
Italiano [modifica]
Aggettivo [modifica]
1lustro m sing
| singolare | plurale | |
|---|---|---|
| maschile | lustro | lustri |
| femminile | lustra | lustre |
- di oggetto pulito e strofinato al punto da essere lucido
Sostantivo [modifica]
1lustro (pl: lustri)
- lucentezza di un oggetto, intesa come data da un'intensa pulitura
- sinonimo di prestigio, reputazione
- questo modello dà lustro alla nostra fabbrica
- (pittura) nella scena di un quadro, è il punto con la massima luce
- breve lampo di luce
- (toscano) nome dialettale per il cefalo dorato - la sua classificazione scientifica è Liza aurata (
tassonomia)
Voce verbale [modifica]
1lustro
- prima persona singolare dell'indicativo presente di lustrare
Sillabazione [modifica]
- lù | stro
Etimologia / Derivazione [modifica]
Da lustrare.
Sinonimi [modifica]
- prestigio
- lampo di luce
Proverbi e modi di dire [modifica]
- tirare a lustro : pulire ben bene
- dare lustro a qualcosa : dare prestigio a qualcosa
- essere il lustro di qualcosa : costituire il prestigio di qualcosa
Traduzione [modifica]
Sostantivo [modifica]
2lustro (
approfondimento) (pl: lustri)
- periodo di tempo di cinque anni
- sono trascorsi due lustri dall'ultima volta
- (storia) nell'antica Roma, rito sacrificale che veniva celebrato ogni cinque anni
Sillabazione [modifica]
- lù | stro
Etimologia / Derivazione [modifica]
Dal latino lustrum che propriamente era un particolare "sacrificio di purificazione", il quale era offerto ogni cinque anni.
Sinonimi [modifica]
- periodo di tempo
Traduzione [modifica]
Latino [modifica]
Sostantivo [modifica]
lūstrō n
- dativo e ablativo singolare di lustrum
Verbo [modifica]
Transitivo [modifica]
lūstr|o, as, avi, atum, are
| Radice per il presente lūstr- | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Indicativo presente | ||||||
| attivo | singolare | plurale | passivo | singolare | plurale | |
| I. | lūstrō | lūstramus | I. | lūstror | lūstramur | |
| II. | lūstras | lūstratis | II. | lūstraris | lūstraminī | |
| III. | lūstrat | lūstrant | III. | lūstratur | lūstrantur | |
| Imperativo | ||||||
| attivo | lūstra | lūstrate | passivo | lūstrare | lūstraminī | |
| Congiuntivo presente | ||||||
| attivo | singolare | plurale | passivo | singolare | plurale | |
| I. | lūstrem | lūstremus | I. | lūstrer | lūstremur | |
| II. | lūstres | lūstretis | II. | lūstreris | lūstreminī | |
| III. | lūstret | lūstrent | III. | lūstretur | lūstrentur | |
| Indicativo imperfetto | ||||||
| attivo | singolare | plurale | passivo | singolare | plurale | |
| I. | lūstrabam | lūstrabāmus | I. | lūstrabar | lūstrabāmur | |
| II. | lūstrabās | lūstrabātis | II. | lūstrabāris | lūstrabāminī | |
| III. | lūstrabat | lūstrabant | III. | lūstrabātur | lūstrabantur | |
| Congiuntivo imperfetto | ||||||
| attivo | singolare | pl | passivo | singolare | plurale | |
| I. | lūstrarem | lūstrarēmus | I. | lūstrarer | lūstrarēmur | |
| II. | lūstrarēs | lūstrarētis | II. | lūstrarēris | lūstrarēminī | |
| III. | lūstraret | lūstrarent | III. | lūstrarētur | lūstrarentur | |
| Indicativo futuro semplice | ||||||
| attivo | singolare | plurale | passivo | singolare | plurale | |
| I. | lūstrabo | lūstrabimus | I. | lūstrabor | lūstrabimur | |
| II. | lūstrabi | lūstrabitis | II. | lūstrabēris | lūstrabiminī | |
| III. | lūstrabit | lūstrabunt | III. | lūstrabitur | lūstrabuntur | |
| Radice per il perfetto lūstr- | ||
|---|---|---|
| Indicativo perfetto | ||
| attivo | singolare | plurale |
| I. | lūstravī | lūstravimus |
| II. | lūstravistī | lūstravistis |
| III. | lūstravit | lūstravērunt |
| Congiuntivo perfetto | ||
| attivo | singolare | plurale |
| I. | lūstraverim | lūstraverīmus |
| II. | lūstraverīs | lūstraverītis |
| III. | lūstraverit | lūstraverint |
| Indicativo piuccheperfetto | ||
| attivo | singolare | plurale |
| I. | lūstraveram | lūstraverāmus |
| II. | lūstraverās | lūstraverātis |
| III. | lūstraverāt | lūstraverant |
| Congiuntivo piuccheperfetto | ||
| attivo | singolare | plurale |
| I. | lūstravissem | lūstravissēmus |
| II. | lūstravissēs | lūstravissētis |
| III. | lūstravisset | lūstravissent |
| Futuro anteriore | ||
| attivo | singolare | plurale |
| I. | lūstraverō | lūstraverimus |
| II. | lūstraveris | lūstraveritis |
| III. | lūstraverit | lūstraverint |
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
Veneto [modifica]
Aggettivo [modifica]
lustro m sing
| singolare | plurale | |
|---|---|---|
| maschile | lustro | lustri |
| femminile | lustra | lustre |
Verbo [modifica]
lustro
- prima persona singolare dell'indicativo presente di lustrar
Sillabazione [modifica]
- lù | stro
Etimologia / Derivazione [modifica]
Da lustrar.
Polacco [modifica]
Sostantivo [modifica]
lustro
Etimologia / Derivazione [modifica]
Da lustrar.
Note / Riferimenti [modifica]
→ Riferimenti mancanti. Se vuoi, aggiungili tu.