curator
Aspetto
| singolare | plurale | |
|---|---|---|
| nominativo | cūrātor | cūrātōrēs |
| genitivo | cūrātōrĭs | cūrātōrŭm |
| dativo | cūrātōrī | cūrātōrĭbŭs |
| accusativo | cūrātōrĕm | cūrātōrēs |
| vocativo | cūrātor | cūrātōrēs |
| ablativo | cūrātōrĕ | cūrātōrĭbŭs |
curator m sing, terza declinazione (genitivo: curatoris)
- amministratore, curatore, supervisore, responsabile
- Luscus quidam curator urbis - un certo Lusco, amministratore della città (Ammiano Marcellino, Res gestae, liber XIV, VII, 17)
- erat ei Numida quidam negotiorum curator - vi era un certo Numida, curatore dei suoi affari [di Giugurta] (Sallustio, Bellum Iugurthinum, LXXI)
- sunto aediles curatores urbis annonae ludorumque sollemnium - siano gli edili i supervisori dell'annona e dei giochi solenni (Cicerone, De legibus, liber III, 7)
curator
- cū | rā | tŏr
- (amministratore, sovrintendente) procurator, praefectus, moderator
- Enrico Olivetti, Dizionario Latino Olivetti edizione on line su www.dizionario-latino.com, Olivetti Media Communication
- Charlton T. Lewis, Charles Short, A Latin Dictionary, lemma curator (edizione online sul portale del Progetto Perseus)