audio
Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
Italiano
Sostantivo
audio m inv.
- l'insieme dei congegni che permettono l'ascolto e la ricezione del sonoro
- il sonoro di una trasmissione
- alza l'audio, non sentiamo nulla
- prefisso delle parole che si riferiscono all'ascolto, alla capacità di sentire
Sillabazione
àu | dio
Etimologia / Derivazione
Termini correlati
Inglese
Aggettivo
audio
- relativo all'ascolto, alla riproduzione sonora
Sostantivo
audio
- audio un segnale sonoro
Traduzione
Latino
Verbo
audio
| Praesens Stam audi- | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Praesens indicativum | ||||||
| act. | sing. | pl. | pass. | sing. | pl. | |
| I. | audiō | audimus | I. | audior | audimur | |
| II. | audis | auditis | II. | audiris | audiminī | |
| III. | audit | audiunt | III. | auditur | audiuntur | |
| Imperativus | ||||||
| act. | audi | audite | pass. | audire | audiminī | |
| Praesens subiunctivum | ||||||
| act. | sing. | pl. | pass. | sing. | pl. | |
| I. | audiam | audiāmus | I. | audiar | audiāmur | |
| II. | audiās | audiātis | II. | audiāris | audiāminī | |
| III. | audiat | audiant | III. | audiātur | audiantur | |
| Imperfectum indicativum | ||||||
| act. | sing. | pl. | pass. | sing. | pl. | |
| I. | audiēbam | audiēbāmus | I. | audiēbar | audiēbāmur | |
| II. | audiēbās | audiēbātis | II. | audiēbāris | audiēbāminī | |
| III. | audiēbat | audiēbant | III. | audiēbātur | audiēbantur | |
| Imperfectum subiunctivum | ||||||
| act. | sing. | pl. | pass. | sing. | pl. | |
| I. | audirem | audirēmus | I. | audirer | audirēmur | |
| II. | audirēs | audirētis | II. | audirēris | audirēminī | |
| III. | audiret | audirent | III. | audierētur | audirentur | |
| Futurum indicativum | ||||||
| act. | sing. | pl. | pass. | sing. | pl. | |
| I. | audiam | audiēmus | I. | audiar | audiēmur | |
| II. | audiēs | audiētis | II. | audiēris | audiēminī | |
| III. | audiet | audient | III. | audiētur | audientur | |
| Perfectum stam audi- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | pl. |
| I. | audivī | audivimus |
| II. | audivistī | audivistis |
| III. | audivit | audivērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | pl. |
| I. | audiverim | audiverīmus |
| II. | audiverīs | audiverītis |
| III. | audiverit | audiverint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | pl. |
| I. | audiveram | audiverāmus |
| II. | audiverās | audiverātis |
| III. | audiverāt | audiverant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | pl. |
| I. | audivissem | audivissēmus |
| II. | audivissēs | audivissētis |
| III. | audivisset | audivissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | pl. |
| I. | audiverō | audiverimus |
| II. | audiveris | audiveritis |
| III. | audiverit | audiverint |
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||