Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
| Verbo di prima coniugazione |
| paradigma |
consultō, consultās, consultāvī, consultātum, consultāre |
| infinito |
presente |
perfetto |
futuro |
| attivo |
passivo |
attivo |
passivo |
attivo |
passivo |
| consultāre |
consultārī |
consultāvisse |
consultātum esse |
consultātūrum esse |
consultātum īrī |
| participio |
presente |
perfetto |
futuro |
| consultāns
| consultātus
| consultātūrus |
| gerundio |
nominativo |
genitivo |
dativo |
accusativo |
ablativo |
| corrisponde all'infinito presente |
consultandī |
consultandō |
consultandum |
consultandō |
| gerundivo |
consultandus |
| supino |
consultātum (ablativo: consultātū) |
| indicativo |
singolare |
plurale |
| prima |
seconda |
terza |
prima |
seconda |
terza |
| attivo |
presente |
consultō |
consultās |
consultat |
consultāmus |
consultātis |
consultant |
| imperfetto |
consultābam |
consultābās |
consultābat |
consultābāmus |
consultābātis |
consultābant |
| futuro semplice |
consultābō |
consultābis |
consultābit |
consultābĭmus |
consultābĭtis |
consultābunt |
| perfetto |
consultāvī |
consultāvīstī |
consultāvit |
consultāvĭmus |
consultāvīstis |
consultāvērunt, consultāvēre |
| piuccheperfetto |
consultāvĕram |
consultāvĕrās |
consultāvĕrat |
consultāverāmus |
consultāverātis |
consultāvĕrant |
| futuro anteriore |
consultāvĕrō |
consultāvĕris |
consultāvĕrit |
consultāverĭmus |
consultāverĭtis |
consultāvĕrint |
| passivo |
presente |
consultor |
consultāris, consultāre |
consultātur |
consultāmur |
consultāmĭnī |
consultantur |
| imperfetto |
consultābar |
consultābāris, consultābāre |
consultabātur |
consultābāmur |
consultābāmĭnī |
consultābantur |
| futuro semplice |
consultābor |
consultābĕris, consultābere |
consultābĭtur |
consultābĭmur |
consultābimĭnī |
consultābuntur |
| perfetto |
participio passato ( consultātus) seguito dall’indicativo presente di sum |
| piuccheperfetto |
participio passato ( consultātus) seguito dall’indicativo imperfetto di sum |
| futuro anteriore |
participio passato ( consultātus) seguito dall’indicativo futuro semplice di sum |
| congiuntivo |
singolare |
plurale |
| prima |
seconda |
terza |
prima |
seconda |
terza |
| attivo |
presente |
consultem |
consultēs |
consultet |
consultēmus |
consultētis |
consultent |
| imperfetto |
consultārem |
consultārēs |
consultāret |
consultārēmus |
consultārētis |
consultārent |
| perfetto |
consultāvĕrim |
consultāvĕris |
consultāvĕrit |
consultāverĭmus |
consultāverĭtis |
consultāvĕrint |
| piuccheperfetto |
consultāvissem |
consultāvissēs |
consultāvisset |
consultāvissēmus |
consultāvissētis |
consultāvissent |
| passivo |
presente |
consulter |
consultēris, consultēre |
consultētur |
consultēmur |
consultēmĭnī |
consultentur |
| imperfetto |
consultārer |
consultārēris, consultārēre |
consultārētur |
consultārēmur |
consultārēminī |
consultārentur |
| perfetto |
participio passato ( consultātus) seguito dal congiuntivo presente di sum |
| piuccheperfetto |
participio passato ( consultātus) seguito dal congiuntivo imperfetto di sum |
| imperativo |
singolare |
plurale |
| prima |
seconda |
terza |
prima |
seconda |
terza |
| attivo |
presente |
— |
consultā |
— |
— |
consultāte |
— |
| futuro |
— |
consultātō |
consultātō |
— |
consultātōte |
consultantō |
| passivo |
presente |
— |
consultāre |
— |
— |
consultāminī |
— |
| futuro |
— |
consultātor |
consultātor |
— |
consultāminor |
consultantor |