Vai al contenuto

krajní

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

krajní

  1. marginale, esterno
  2. estremo
  3. massimo
kraj | ní

AFI: /ˈkrajɲiː/

singolare
  maschile animato maschile inanimato femminile neutro
nominativo krajní krajní krajní
genitivo krajního krajní krajního
dativo krajnímu krajní krajnímu
accusativo krajního krajní krajní krajní
vocativo krajní krajni krajní
locativo krajním krajní krajním
instrumentale krajním krajní krajním
plurale
  maschile animato maschile inanimato femminile neutro
nominativo krajní krajní krajní
genitivo krajních
dativo krajním
accusativo krajní krajní
vocativo krajní krajní krajní
locativo krajních
instrumentale krajními