Vai al contenuto

fructificetur

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

fructificetur

  1. terza persona singolare del congiuntivo presente passivo di frūctificō
frūc | tĭ | fĭ | cē | tŭr
  • (pronuncia classica) AFI: /fruːk.ti.fiˈkeː.tur/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /fruk.ti.fiˈt͡ʃe.tur/

vedi frūctificō