Vai al contenuto

fructificabatur

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

fructificabatur

  1. terza persona singolare dell'indicativo imperfetto passivo di frūctificō
frūc | tĭ | fĭ | cā | bā | tŭr
  • (pronuncia classica) AFI: /fruːk.ti.fi.kaːˈbaː.tur/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /fruk.ti.fi.kaˈba.tur/

vedi frūctificō