Vai al contenuto

conclamandorum

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

conclamandorum

  1. genitivo maschile plurale del gerundivo (conclāmandus) di conclāmō
  2. genitivo neutro plurale del gerundivo (conclāmandus) di conclāmō
cŏn | clā | măn | dō | rŭm
  • (pronuncia classica) AFI: /kon.klaː.manˈdoː.rum/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /kon.kla.manˈdo.rum/

vedi conclāmandus, conclāmō