Appendice:Coniugazioni/Latino/scio

Verbo di quarta coniugazione
paradigma		sciō, scis, scīvī, scītum, scīre
infinito		presente		perfetto		futuro
		attivo	passivo	attivo	passivo	attivo	passivo
		scīre	scīrī	scīvisse	scītum esse	scītūrum esse	scītum īrī
participio		presente		perfetto		futuro
		sciēns		scītus		scītūrus
gerundio		nominativo		genitivo	dativo	accusativo	ablativo
		corrisponde all'infinito presente		sciendī	sciendō	sciendum	sciendō
gerundivo		sciendus
supino		scītum (ablativo: scītū)
indicativo		singolare			plurale
		prima	seconda	terza	prima	seconda	terza
attivo	presente	sciō	scis	scit	scīmus	scītis	sciunt
	imperfetto	sciēbam	sciēbās	sciēbat	sciēbāmus	sciēbātis	sciēbant
	futuro semplice	sciam	sciēs	sciet	sciēmus	sciētis	scient
	perfetto	scīvī	scīvistī	scīvit	scīvĭmus	scīvistis	scīvērunt, scīvēre
	piuccheperfetto	scīvĕram	scīvĕrās	scīvĕrat	scīverāmus	scīverātis	scīvĕrant
	futuro anteriore	scīvĕrō	scīvĕris	scīvĕrit	scīverĭmus	scīverĭtis	scīvĕrint
passivo	presente	scior	scīris, scīre	scītur	scīmur	scīmĭnī	sciuntur
	imperfetto	sciēbar	sciēbāris, sciēbāre	sciēbātur	sciēbāmur	sciēbāmĭnī	sciēbantur
	futuro semplice	sciar	sciēris, sciēre	sciētur	sciēmur	sciēmĭnī	scientur
	perfetto	participio passato (scītus) seguito dall’indicativo presente di sum scītus sum scītus es scītus est scītī sumus scītī estis scītī sunt
	piuccheperfetto	participio passato (scītus) seguito dall’indicativo imperfetto di sum scītus eram scītus erās scītus erat scītī erāmus scītī erātis scītī erant
	futuro anteriore	participio passato (scītus) seguito dall’indicativo futuro semplice di sum scītus erō scītus eris scītus erit scītī erimus scītī eritis scītī erunt
congiuntivo		singolare			plurale
		prima	seconda	terza	prima	seconda	terza
attivo	presente	sciam	sciās	sciat	sciāmus	sciātis	sciant
	imperfetto	scīrem	scīrēs	scīret	scīrēmus	scīrētis	scīrent
	perfetto	scīvĕrim	scīvĕris	scīvĕrit	scīverĭmus	scīverĭtis	scīvĕrint
	piuccheperfetto	scīvissem	scīvissēs	scīvisset	scīvissēmus	scīvissētis	scīvissent
passivo	presente	sciar	sciāris, sciāre	sciātur	sciāmur	sciāmĭnī	sciantur
	imperfetto	scīrer	scīrēris, scīrēre	scīrētur	scīrēmur	scīrēmĭnī	scīrentur
	perfetto	participio passato (scītus) seguito dal congiuntivo presente di sum scītus sim scītus sis scītus sit scītī simus scītī sitis scītī sint
	piuccheperfetto	participio passato (scītus) seguito dal congiuntivo imperfetto di sum scītus essem scītus essēs scītus esset scītī essēmus scītī essētis scītī essent
imperativo		singolare			plurale
		prima	seconda	terza	prima	seconda	terza
attivo	presente	—	scī	—	—	scīte	—
	futuro	—	scītō	scītō	—	scītōte	sciuntō
passivo	presente	—	scīre	—	—	scīminī	—
	futuro	—	scītor	scītor	—	n.e.	sciuntor