Appendice:Coniugazioni/Latino/avorto

Verbo di terza coniugazione
paradigma		āvortō, āvortis, āvortī, āvorsum, āvortĕre
infinito		presente		perfetto		futuro
		attivo	passivo	attivo	passivo	attivo	passivo
		āvortĕre	āvortī	āvortisse	āvorsum esse	āvorsūrum esse	āvorsum īrī
participio		presente		perfetto		futuro
		āvortēns		āvorsus		āvorsūrus
gerundio		nominativo		genitivo	dativo	accusativo	ablativo
		corrisponde all'infinito presente		āvortendī	āvortendō	āvortendum	āvortendō
gerundivo		āvortendus
supino		āvorsum (ablativo: āvorsū)
indicativo		singolare			plurale
		prima	seconda	terza	prima	seconda	terza
attivo	presente	āvortō	āvortis	āvortit	āvortĭmus	āvortĭtis	āvortunt
	imperfetto	āvortēbam	āvortēbās	āvortēbat	āvortēbāmus	āvortēbātis	āvortēbant
	futuro semplice	āvortam	āvortēs	āvortet	āvortēmus	āvortētis	āvortent
	perfetto	āvortī	āvortistī	āvortit	āvortĭmus	āvortistis	āvortērunt, āvortēre
	piuccheperfetto	āvortĕram	āvortĕrās	āvortĕrat	āvorterāmus	āvorterātis	āvortĕrant
	futuro anteriore	āvortĕrō	āvortĕris	āvortĕrit	āvorterĭmus	āvorterĭtis	āvortĕrint
passivo	presente	āvortor	āvortĕris, āvortĕre	āvortĭtur	āvortĭmur	āvortimĭnī	āvortuntur
	imperfetto	āvortēbar	āvortēbāris, āvortēbāre	āvortēbātur	āvortēbāmur	āvortebāmĭnī	āvortēbantur
	futuro semplice	āvortar	āvortēris, āvortēre	āvortētur	āvortēmur	āvortēmĭnī	āvortentur
	perfetto	participio passato (āvorsus) seguito dall’indicativo presente di sum āvorsus sum āvorsus es āvorsus est āvorsī sumus āvorsī estis āvorsī sunt
	piuccheperfetto	participio passato (āvorsus) seguito dall’indicativo imperfetto di sum āvorsus eram āvorsus erās āvorsus erat āvorsī erāmus āvorsī erātis āvorsī erant
	futuro anteriore	participio passato (āvorsus) seguito dall’indicativo futuro semplice di sum āvorsus erō āvorsus eris āvorsus erit āvorsī erimus āvorsī eritis āvorsī erunt
congiuntivo		singolare			plurale
		prima	seconda	terza	prima	seconda	terza
attivo	presente	āvortam	āvortās	āvortat	āvortāmus	āvortātis	āvortant
	imperfetto	āvortĕrem	āvortĕrēs	āvortĕret	āvorterēmus	āvorterētis	āvortĕrent
	perfetto	āvortĕrim	āvortĕris	āvortĕrit	āvorterĭmus	āvorterĭtis	āvortĕrint
	piuccheperfetto	āvortissem	āvortissēs	āvortisset	āvortissēmus	āvortissētis	āvortissent
passivo	presente	āvortar	āvortāris, āvortāre	āvortātur	āvortāmur	āvortāmĭnī	āvortantur
	imperfetto	āvortĕrer	āvorterēris, āvorterēre	āvorterētur	āvorterēmur	āvorterēmĭnī	āvorterentur
	perfetto	participio passato (āvorsus) seguito dal congiuntivo presente di sum āvorsus sim āvorsus sis āvorsus sit āvorsī simus āvorsī sitis āvorsī sint
	piuccheperfetto	participio passato (āvorsus) seguito dal congiuntivo imperfetto di sum āvorsus essem āvorsus essēs āvorsus esset āvorsī essēmus āvorsī essētis āvorsī essent
imperativo		singolare			plurale
		prima	seconda	terza	prima	seconda	terza
attivo	presente	—	āvortĕ	—	—	āvortĭte	—
	futuro	—	āvortĭtō	āvortĭtō	—	āvortitōte	āvortuntō
passivo	presente	—	āvortere	—	—	āvortiminī	—
	futuro	—	āvortitor	āvortitor	—	n.e.	āvortuntor