βασιλεύς
Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
Indice |
[modifica]
Greco Antico
[modifica]
Sostantivo
βασιλεύς
| Terza declinazione maschile in -ευ ossitona | |||
| Caso | Singolare | Duale | Plurale |
|---|---|---|---|
| Nominativo | Ὁ βασιλεύς | Τὼ βασιλέε | Οἱ βασιλεῖς (o βασιλῆς) |
| Genitivo | Τοῦ βασιλέως | Τοῖν βασιλέοιν | Τῶν βασιλέων |
| Dativo | Τῷ βασιλεῖ | Τοῖν βασιλέοιν | Τοῖς βασιλεῦσιν |
| Accusativo | Τὸν βασιλέα | Τὼ βασιλέε | Τοὺς βασιλέας (o βασιλεῖς) |
| Vocativo | Ὦ βασιλεῦ | Ὦ βασιλέε | Ὦ βασιλεῖς (o βασιλῆς) |
[modifica]
Pronuncia
basilèus