Vai al contenuto

conpellaturarum

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

conpellaturarum

  1. genitivo femminile plurale del participio futuro (conpellaturus) di conpellō (compellāre)
cŏn | pĕl | lā | tū | rā | rŭm
  • (pronuncia classica) AFI: /kon.pel.laː.tuːˈraː.rum/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /kon.pel.la.tuˈra.rum/

vedi conpellaturus, conpellō