Vai al contenuto

acuminaturorum

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

acuminaturorum

  1. genitivo maschile plurale del participio futuro (acūminaturus) di acūminō
  2. genitivo neutro plurale del participio futuro (acūminaturus) di acūminō
ă | cū | mĭ | nā | tū | rō | rŭm
  • (pronuncia classica) AFI: /a.kuː.mi.naː.tuːˈroː.rum/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /a.ku.mi.na.tuˈro.rum/

vedi acūminaturus, acūminō