χρόνος
χρόνος
- tempo (cronologico)
- Πολὺν χρόνον πονεῖ καὶ μάλα κάμνει. da Athenaze - Introduzione al greco antico Volume I, Capitolo I, r. 22-23
- Lavora [per] molto tempo e si stanca molto.
Seconda declinazione maschile parossitona
| Caso | Singolare | Duale | Plurale |
|---|---|---|---|
| Nominativo | ὁ χρόνος | τὼ χρόνω | οἱ χρόνοι |
| Genitivo | τοῦ χρόνου | τοῖν χρόνοιν | τῶν χρόνων |
| Dativo | τῷ χρόνῳ | τοῖν χρόνοιν | τοῖς χρόνοις |
| Accusativo | τὸν χρόνον | τὼ χρόνω | τοὺς χρόνους |
| Vocativo | ὦ χρόνε | ὦ χρόνω | ὦ χρόνοι |
- Dizionario di Grecoantico.com, χρόνος