Vai al contenuto

incitatoribus

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

incitatoribus m

  1. dativo plurale di incitātor
  2. ablativo plurale di incitātor
ĭn | cĭ | tā | tō | rĭ | bŭs
  • (pronuncia classica) AFI: /in.ki.taːˈtoː.ri.bus/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /in.t͡ʃi.taˈto.ri.bus/

vedi incitātor