Vai al contenuto

honestus

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
aggettivo della I classe
singolare
maschile femminile neutro
nominativo honestus honestă honestum
genitivo honestī honestae honestī
dativo honestō honestae honestō
accusativo honestŭm honestăm honestum
vocativo honestĕ honestă honestum
ablativo honestō honestā honestō
plurale
maschile femminile neutro
nominativo honestī honestae honestă
genitivo honestōrum honestārum honestōrum
dativo honestīs honestīs honestīs
accusativo honestōs honestās honestă
vocativo honestī honestae honestă
ablativo honestīs honestīs honestīs

honestus

  1. onesto
  2. onorevole, virtuoso
  3. bello
  • (pronuncia classica) AFI: /hɔˈnɛs.tus/
  • (pronuncia ecclesiastica) AFI: /oˈnɛs.tus/

da honor