Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.
| Verbo di quarta coniugazione |
| paradigma |
amiciō, amicis, amicuī/amixī, amictum, amicīre |
| infinito |
presente |
perfetto |
futuro |
| attivo |
passivo |
attivo |
passivo |
attivo |
passivo |
| amicīre |
amicīrī |
amicuisse, amixisse |
amictum esse |
amictūrum esse |
amictum īrī |
| participio |
presente |
perfetto |
futuro |
| amiciēns
| amictus
| amictūrus |
| gerundio |
nominativo |
genitivo |
dativo |
accusativo |
ablativo |
| corrisponde all'infinito presente |
amiciendī |
amiciendō |
amiciendum |
amiciendō |
| gerundivo |
amiciendus |
| supino |
amictum (ablativo: amictū) |
| indicativo |
singolare |
plurale |
| prima |
seconda |
terza |
prima |
seconda |
terza |
| attivo |
presente |
amiciō |
amicis |
amicit |
amicīmus |
amicītis |
amiciunt |
| imperfetto |
amiciēbam |
amiciēbās |
amiciēbat |
amiciēbāmus |
amiciēbātis |
amiciēbant |
| futuro semplice |
amiciam |
amiciēs |
amiciet |
amiciēmus |
amiciētis |
amicient |
| perfetto |
amicuī/amixī |
amicuistī, amixīsti |
amicuit, amixit |
amicuĭmus, amiximus |
amicuistis, amixīstis |
amicuērunt, amicuēre, amixērunt, amixēre |
| piuccheperfetto |
amicuĕram, amixeram |
amicuĕrās, amixerās |
amicuĕrat, amixerat |
amicuerāmus, amixerāmus |
amicuerātis, amixerātis |
amicuĕrant, amixerant |
| futuro anteriore |
amicuĕrō, amixerō |
amicuĕris, amixeris |
amicuĕrit, amixerit |
amicuerĭmus, amixerimus |
amicuerĭtis, amixeritis |
amicuĕrint, amixerint |
| passivo |
presente |
amicior |
amicīris, amicīre |
amicītur |
amicīmur |
amicīmĭnī |
amiciuntur |
| imperfetto |
amiciēbar |
amiciēbāris, amiciēbāre |
amiciēbātur |
amiciēbāmur |
amiciēbāmĭnī |
amiciēbantur |
| futuro semplice |
amiciar |
amiciēris, amiciēre |
amiciētur |
amiciēmur |
amiciēmĭnī |
amicientur |
| perfetto |
participio passato ( amictus) seguito dall’indicativo presente di sum |
| piuccheperfetto |
participio passato ( amictus) seguito dall’indicativo imperfetto di sum |
| futuro anteriore |
participio passato ( amictus) seguito dall’indicativo futuro semplice di sum |
| congiuntivo |
singolare |
plurale |
| prima |
seconda |
terza |
prima |
seconda |
terza |
| attivo |
presente |
amiciam |
amiciās |
amiciat |
amiciāmus |
amiciātis |
amiciant |
| imperfetto |
amicīrem |
amicīrēs |
amicīret |
amicīrēmus |
amicīrētis |
amicīrent |
| perfetto |
amicuĕrim, amixerim |
amicuĕris, amixerīs |
amicuĕrit, amixerit |
amicuerĭmus, amixerīmus |
amicuerĭtis, amixerītis |
amicuĕrint, amixerint |
| piuccheperfetto |
amicuissem, amixissem |
amicuissēs, amixissēs |
amicuisset, amixisset |
amicuissēmus, amixissēmus |
amicuissētis, amixissētis |
amicuissent, amixissent |
| passivo |
presente |
amiciar |
amiciāris, amiciāre |
amiciātur |
amiciāmur |
amiciāmĭnī |
amiciantur |
| imperfetto |
amicīrer |
amicīrēris, amicīrēre |
amicīrētur |
amicīrēmur |
amicīrēmĭnī |
amicīrentur |
| perfetto |
participio passato ( amictus) seguito dal congiuntivo presente di sum |
| piuccheperfetto |
participio passato ( amictus) seguito dal congiuntivo imperfetto di sum |
| imperativo |
singolare |
plurale |
| prima |
seconda |
terza |
prima |
seconda |
terza |
| attivo |
presente |
— |
amicī |
— |
— |
amicīte |
— |
| futuro |
— |
amicītō |
amicītō |
— |
amicītōte |
amiciuntō |
| passivo |
presente |
— |
amicīre |
— |
— |
amicīminī |
— |
| futuro |
— |
amicītor |
amicītor |
— |
n.e. |
amiciuntor |
}}