Vai al contenuto

ἑωραμένος

Da Wikizionario, il dizionario a contenuto aperto.

ἑωραμένος

  1. Participio perfetto mediopassivo al nominativo maschile singolare del verbo ὁϱᾰ́ω.
ἑ | ω | ϱᾱ | μέ | νος

vedi ὁράω

AFI: /he.ɔː.raː.mé.nos/, /he.o.ra.ˈme.nos/, /e.o.ra.ˈme.nos/